Het moment waarop dit onderwerp actueel wordt, is verrassend precies aan te wijzen: het is de eerste keer dat je jezelf de vraag stelt of je drinken of gebruiken nog wel normaal is. Die vraag stelt niemand zomaar. Wie hem stelt, heeft meestal al iets gezien wat niet klopt. Dat moment is dus geen reden om af te wachten, maar het startsein.
Waarom het dieptepunt een onbetrouwbare wekker is
Veel mensen stellen hulp uit omdat ze vinden dat het nog niet erg genoeg is. Het idee daarachter is dat professionele hulp pas gerechtvaardigd is als je echt door de bodem zakt. Dat klinkt logisch, maar het dieptepunt is geen vast punt. Het schuift mee naarmate je eraan went. Wat je een jaar geleden ondenkbaar vond, is nu je normaal.
Wachten op dat dieptepunt betekent in de praktijk dat je wacht tot er schade is die je niet meer kunt negeren. Denk aan een relatie die onder druk staat of een werkgever die vragen begint te stellen. Dan is hulp nog steeds mogelijk, maar het herstel kost meer tijd en er valt meer te repareren.
Hoe vroeg je bent, bepaalt welke hulp past
Er zit nog een tweede reden achter het belang van timing. Het moment waarop je aan de bel trekt, bepaalt mede hoe zwaar het traject wordt. Wie ‘s avonds laat gaat googelen, ziet vooral opnames en klinieken voorbijkomen. Een zoekopdracht naar de beste afkickkliniek nederland ligt dan voor de hand, maar een opname is lang niet altijd nodig, zeker niet als je er vroeg bij bent.
In veel gevallen volstaat een ambulant traject: behandeling in de vorm van gesprekken, terwijl je thuis blijft wonen en gewoon blijft werken. Een erkende instelling voor geestelijke gezondheidszorg (ggz) als Trubendorffer biedt die Hulp bij vers laving zonder opname, bij bijvoorbeeld alcohol- of gokproblemen, voor iedereen vanaf achttien jaar. De behandeling wordt vergoed vanuit de basisverzekering. Juist die mogelijkheid maakt vroeg instappen aantrekkelijk, want je pakt het probleem aan op het moment dat zo’n lichter traject nog ruim voldoende is.
Er komt geen seizoen waarin het beter uitkomt
Uitstellers kiezen zelden voor ‘nooit’. Ze kiezen voor ‘straks’, bijvoorbeeld na de feestdagen of na dat drukke kwartaal op het werk. Het probleem is dat er steeds een volgende aanleiding klaarstaat. De agenda van een volwassen leven wordt nooit leeg, dus wie wacht op een rustige periode, wacht op iets wat niet bestaat.
Daar komt bij dat het argument achter dat uitstel vaak niet klopt. De aanname is dat behandeling betekent dat alles stil komt te liggen. Bij een ambulant traject is dat niet zo. De gesprekken worden ingepland naast je werk en je gezinsleven. Het drukke kwartaal is dan geen reden om te wachten, want het traject kan er gewoon doorheen lopen.
De enige stap die vandaag telt
Wat doe je dan op het moment dat de vraag zich aandient? Eén ding: contact opnemen en een intakegesprek aanvragen. Dat is de stap die niet kan wachten, omdat uitstel hier de enige echte kostenpost is. In dat eerste gesprek wordt samen met jou bekeken wat er speelt en welk traject daarbij past.
De rest mag rustig later komen. Je hoeft nog niet uit te zoeken hoe elke behandelvorm precies werkt en je hoeft je agenda niet om te gooien. Dat volgt allemaal in overleg, stap voor stap. Het enige wat vandaag telt, is dat de vraag die je jezelf stelde een antwoord krijgt van iemand die er verstand van heeft. Hoe eerder dat gesprek plaatsvindt, hoe kleiner het probleem is dat je samen aanpakt.
